Αποψεις & Σχολια

1.Ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα, όπως εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.λπ., προκειμένου να αναγάγει μια αντίστοιχη ομάδα σε υπέρτερη άλλων. [Race, Science and Politics, New York - Viking Press, 1943 σ.98]

2.Ρατσισμός είναι η θεωρία που υποστηρίζει την ανωτερότητα μιας φυλής και αποβλέπει στην διατήρησης της «καθαρότητάς» της και στην κυριαρχία της επί των άλλων. [Τεγόπουλος – Φυτράκης, Ελληνικό Λεξικό, Αθήνα, Ελλάδα, 1993, σ.664]

Ξεκινάω το άρθρο με τον ορισμό του ρατσισμού,  η γνώση του οποίου θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη προϋπόθεση για οποιονδήποτε θέλει να εκφράσει άποψη και τοποθέτηση επί του θέματος. Μάλιστα, με μεγάλη μου λύπη, παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες να δημιουργείται εκ των έσω και μάλιστα από δημόσια και εκλεγμένα από τον λαό πρόσωπα, μια ρατσιστική με την δική τους θεωρία εικόνα της περιοχής μας (Κοζάνη) αλλά και γενικευμένα ολόκληρης της χώρας.

Θα παρακαλούσα πρώτα απ’ όλα τους κυρίους και τις κυρίες που χωρίς κανέναν ενδοιασμό εκστομίζουν ύβρης απέναντι στην Πατρίδα και τον λαό που διαμαρτύρεται δικαίως, να αφιερώσουν δυο (2) λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο τους και να μάθουν τι σημαίνει ρατσισμός και ρατσιστής και όχι να δημιουργούν τη δική τους ερμηνεία όπως βολεύει ή όπως τους στρατολόγησαν να λένε και να διαδίδουν.

Περισσότερα: "Οι Έλληνες δεν διακατέχονται από ρατσισμό και ξενοφοβία, αλλά από «Κρατοφοβία»…" γράφει ο Πέτρος Παπαναούμ

Η επιλογή του Πούτιν υπήρξε το μοιραίο σφάλμα του Γιέλτσιν, ενός από τους πλέον αθλίους ηγέτες μεγάλης χώρας κατά την πρόσφατη ιστορία. Ο Γέλτσιν προδότης της χώρας του λόγω του διεφθαρμένου χαρακτήρα και όχι εκ συνειδητής επιλογής, λόγω συμπλεγμάτων ή παθών εκδίκησης, είχε οδηγήσει την μεταπολιτευτική Ρωσία στην εξαθλίωση. Από την εποχή του αναφέρομε δύο χαρακτηριστικά στοιχεία: Την μεταβίβαση του δημοσίου πλούτου της χώρας στους ολιγάρχες με αδιαφανείς διαδικασίες και εξευτελιστικές αποζημιώσεις και τα συσσίτια προς διατροφή των πεινασμένων ανέργων στις πλατείες, ακόμη και στην Ερυθρή πλατεία της Μόσχας. Οι εβραϊκής καταγωγής τραπεζίτες και οι δυτικοί σύμμαχοί τους «έτριβαν» τα χέρια τους από ικανοποίηση θεωρώντας ότι η «αρκούδα» δεν θα ήταν δυνατόν πλέον να ξανασηκώσει κεφάλι. Και όμως το ξανασήκωσε και μάλιστα πολύ σύντομα.

Ασφαλώς το επίτευγμα οφείλεται στον πατριωτισμό του ρωσικού λαού, η ιστορία όμως δικαίως θα στεφανώσει τον Πούτιν. Κανένας λαός δεν έγραψε ιστορία χωρίς ηγέτη. Ο Πούτιν, όταν αισθάνθηκε να σταθεροποιείται στην εξουσία εξαπέλυσε αποφασιστική, άγρια, αν προτιμάτε, επίθεση κατά των ολιγαρχών, που δεν ήσαν διατιθεμένοι να θέσουν τον πλούτο που άρπαξαν υπό την αυστηρή επιτήρηση της Πολιτείας. Πολύς ο λόγος στον δυτικό τύπο, τον «υπερασπιστή» της διαφάνειας, για να θυμηθούμε τον ολίγιστο Γκορμπατσώφ, και της δημοκρατίας, κάτω από την οποία στενάζει κυριολεκτικά ο πλανήτης μας. Όχι πως είναι αναληθή τα καταγγελλόμενα σε βάρος του Πούτιν. Στις μυστικές υπηρεσίες του προηγουμένου καθεστώτος θήτευσε αυτός επί σειράν ετών και κατέχει πλήθος μεθόδων αντιμετώπισης των διαφωνούντων.

Το ερώτημα που δεν τίθεται, ώστε να απαντηθεί είναι ποιοι πέφτουν θύματα εκ του διωγμού; Ποιοι είναι, δηλαδή, οι αντιφρονούντες. Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε ότι πέρα από τους επωφεληθέντες από τη διάλυση της κρατικής μηχανής είναι και κάποιοι δημοσιογράφοι καλοπληρωμένοι από τη Δύση, ώστε να ασκούν αντιπολίτευση και να θολώνουν προς τον λαό την εικόνα του Πούτιν. Έγινε λόγος ακόμη και για εκτελέσεις αντιπάλων και δεν έχουμε λόγους να εκφράσουμε αντιρρήσεις. Ας μας πουν όμως ποιους από αυτούς θα στέψει η ιστορία ως ήρωες που έπεσαν στη μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα; Αν στο εντυπωσιακό ποσοστό του 64%, που έλαβε ο Πούτιν, προστεθεί το 17% των κομμουνιστών, δεν απομένει σημαντικό περιθώριο στους δυτικόφρονες, ώστε να προσβλέπουν σε προσέγγιση προς την εξουσία.

Περισσότερα: Ο ΠΟΥΤΙΝ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΑ

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση που έγινε αυτές τις μέρες στην πόλη της Κοζάνης άκουσα μερικές λέξεις κλειδιά που αποτελούν επιτακτική ανάγκη προκειμένου να αλλάξει πλώρη η ελληνική φρεγάτα. Λέξεις που απαιτούν μακροπρόθεσμη δέσμευση και αφοσίωση ώστε να δημιουργηθούν τέτοιες οικονομικοκοινωνικές δομές ικανές να στηρίξουν και να υποστηρίξουν την επιβίωση οποιουδήποτε κράτους σε ένα πολύπλοκο και χαοτικά διαμορφωμένο παγκόσμιο σύστημα. Γιγαντιαίο επιχειρησιακό σχέδιο, εμπιστοσύνη, υπέρβαση και θεραπεία.

Λέξεις που πρέπει να ερμηνευτούν ορθολογικά και να υπηρετηθούν με ανθρώπινη και εθνική συνείδηση και εν τέλη να καθιερωθούν και να εδραιωθούν συνειδησιακά στην κοινωνική μας συμπεριφορά. Ριζική αλλαγή νοοτροπίας.

Ο φόβος μου εστιάζεται στην λέξη εμπιστοσύνη. Δυστυχώς έχει χαθεί τόσο σε επίπεδο γενεών, τόσο σε επίπεδο κοινωνικών δομών, όσο και σε επίπεδο οργανισμών. Η γενιά των πολιτικών ίσως να νιώθει ενοχές και να προσπαθεί να διορθώσει τα αδιόρθωτα, ενώ η γενιά των προδομένων νιώθει απελπισία και γεμίζει τα πνευμόνια της με ανάσες οργής και μίσους και η νεότερη γενιά, αυτή της αδιαφορίας, αρνείται να δεχτεί την ύπαρξη της πολιτείας και της κατάστασης που αυτή προκάλεσε και προσκάλεσε για να αντικαταστήσει τον γαλάζιο της ουρανό. Ο δημόσιος ιστός, ο επιχειρηματικός κόσμος και η εργατική στρατιά έχουν γκρεμίσει τις επικοινωνιακές γέφυρες και κοιτάζονται πλέον με καχυποψία και εχθρικότητα. Αλλά ακόμα και μέσα σε αυτές τις δομές δεν υπάρχει συσπείρωση ούτε σχεσιακά δεσμά αρκετά δυνατά για να συγκρατήσουν την ενότητα τους.

Περισσότερα: "Χάθηκε η μπάλα!" του Υπάτιου Ασμανίδη

Είπε ο καθηγητής  Αλ. Μητρόπουλος, πως, « με την πολιτική της ραγδαίας υποτίμησης που ακολουθείται , σε λίγο οι Βαλκάνιοι θα μιλούν με  φόβο για ενδεχόμενη «Ελληνοποίηση» των μισθών τους ».

Η νέα δανειακή σύμβαση άλλωστε είναι ξεκάθαρη,  όπως και οι εντολές, προς το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό …  « κόψτε – διώξτε – πουλήστε!»   Στρώνουν το χαλί για μια βαριά υφεσιακή Ελλάδα δίχως μέλλον !

Ο ανησυχών έντονα για την επικρατούσα κατάσταση Μίκης Θεοδωράκης (ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ- 29-1-2012), λέει: «Οι πραγματικοί λόγοι κατά την γνώμη μου είναι, πρώτον, να βάλουν πόδι στην Ευρώπη οι εκπρόσωποι της αυτοκρατορίας του χρήματος, με όπλο τις ιδέες της σχολής του Σικάγου (Φρίντμαν).

Γιατί εμείς ; Ίσως γιατί τους ενθάρρυνε η παρουσία του  Γ.Α.Π.. Δεύτερον , οι πιστωτές μας, ειδικά στην Γερμανία, έχουν βάλει στο μάτι τον υποθαλάσσιο και ορυκτό μας πλούτο, τη γή, τη θάλασσα, τον ήλιο, τα λιμάνια , τα τρένα , τις οδικές αρτηρίες και κάθε είδους δημόσια κτίσματα …».

Η πεμπτουσία της λογικής του Μνημονίου, δεν βρίσκεται στην υποθήκευση και εκποίηση δημόσιας περιουσίας, ορυκτού πλούτου και εθνικής κυριαρχίας; Μήπως οι πόλεμοι στον κόσμο, δεν είχαν στόχο την γεωστρατηγική, γεωοικονομία, και πλουτοπαραγωγικές πηγές; Είναι η πολιτική που ακολουθούν σήμερα οι ισχυροί στην Ελλάδα, χωρίς όμως χρήση πυρός! Με την Ελλάδα οικονομικά εξασθενημένη και πολιτικά διαλυμένη, ο νόμος του ισχυρού θα προετοιμάσει τους κανόνες ελέγχου στο νέο προτεκτοράτο. Αν στόχος είναι οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, κυρίως πετρέλαιο και  Φ.Α., τότε, όπως όλα δείχνουν, δεν βρισκόμαστε μακράν της επίτευξης του σκοπού αυτού.

Περισσότερα: "Γεωστρατηγικά Παιχνίδια" γράφει ο Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος

Η οικονομική κρίση δεν ήταν δυνατόν να αφήσει έξω από τον κύκλο της καμία περιφέρεια και ιδιαίτερα περιοχές ήδη πάσχουσες , όπως το Βόϊο . Φυσικό είναι αυτό να πλήττεται περισσότερο , διότι λείπουν και τα αντισώματα αντίστασης . Είναι αυτά που διαχρονικά κάποιοι τα έχουν αφαιρέσει , με την ευθύνη να βαραίνει κυρίως όσους είχαν και έχουν θέσεις ευθύνης . Να συνειδητοποιήσουμε όμως πως ευθύνη είναι και η ψήφος και πως αυτή είναι διαβατήριο στο άσπρο ή στο μαύρο , σε ότι έχει σχέση με το μέλλον της περιοχής .

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και όπως αυτό έχει διαμορφωθεί , πρέπει να υπάρξουν προτάσεις σε πρώτη φάση , οι οποίες θα είναι η αρχή για ένα νέο ξεκίνημα . Προτάσεις που θα βοηθούσαν την περιοχή αυτή να πάρει βαθιές ανάσες. 

Περισσότερα: "Εάν το Βόϊο είχε φωνή!" γράφει ο Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος

Εκατό χρόνια ζωής και προσφοράς γνώσης στα παιδιά της Κοζάνης και της γειτονιάς του Αγίου Κωνσταντίνου συμπλήρωσε το 2011 το 5ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΖΑΝΗΣ. Την επέτειο αυτή τίμησαν δάσκαλοι και μαθητές του σχολείου, αλλά και απλοί φίλοι το πρωί της Παρασκευής 27 Ιανουαρίου 2012. Η συγκέντρωση αυτή ήταν προγραμματισμένη να γίνει πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων και την αργία εκείνων των ημερών, αλλά ο άστατος καιρός, που ανάγκασε τα σχολεία να ξεκινήσουν φέτος λίγο νωρίτερα τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, ανέβαλε τους προγραμματισμούς δασκάλων και μαθητών.

Περισσότερα: "5ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΖΑΝΗΣ - 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ & ΓΝΩΣΗΣ" της Κατερίνας Μ. Μάτσου

Ενδιαφέρουσα η άποψη του καθηγητή Αντ. Αντωνάκου, για την πολιτική κατάσταση, όπως αυτός την καταγράφει στο «Φρονείν Ελληνικώς»: «Η σύγχρονη πολιτική παρουσία είναι σαν μια τράπουλα, για την ακρίβεια, μια πολιτική τράπουλα, η οποία περιλαμβάνει τραπουλόχαρτα κόκκινα και μαύρα. Σπαθιά (που αγωνίζονται για το κόμμα και τον αρχηγό τους), κούπες (που γεμίζουν από πολιτικό χρήμα), καρώ (όλο προσποίηση και εικόνα) και μπαστούνια (δηλ. αντάρτες που γαυγίζουν για να τα βρουν μπαστούνια οι αρχηγοί και όχι μόνο)».
 Η τράπουλα κατά κανόνα ανακατεύεται κι αυτοί που συνήθως κερδίζουν είναι αφ’ ενός τα ¨αφεντικά¨ του μαγαζιού και αφ’ ετέρου αυτοί που ¨στήσαν¨ την παρτίδα του παιχνιδιού. Ο λαός κατά κανόνα είναι αυτός που πληρώνει τα σπασμένα ¨κλεμμένα¨ και οι νέοι σωτήρες μιλάνε πάντα στο όνομα… του ελληνικού λαού για τη σωτηρία της πατρίδας!
 Πολύ παλιά η παρακάτω ιστορία, όσο παλιά και η πολιτική αγυρτία στα χρόνια του Μαυρογυαλούρου. Ήταν λένε κάποτε ένας υπουργός που όταν ήρθε η ώρα να κάνει τη διαθήκη του, ενώ στις κόρες του άφησε όλη του την περιουσία, στο γιό του που ήδη τον είχε χρίσει βουλευτή στη θέση του, δεν άφησε τίποτα. Με απορία ο γιός του το ρώτησε γιατί αυτή η μεταχείριση, για να πάρει τη απάντηση: «σε εσένα αφήνω δέκα χιλιάδες βόδια να σε ψηφίζουνε!».

Περισσότερα: "Η ευθύνη είναι συλλογική" γράφει ο Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος

Aν πριν από δέκα χρόνια ανέφερε κάποιος έστω υπό μορφή ανεκδότου πως στην Τουρκία θα συλληφθεί ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας από την Κυβέρνηση της Άγκυρας, μετά βεβαιότητος θα τον έβγαζαν τρελό, ενώ ίσως να είχε κιόλας συλληφθεί. Αυτό που συνέβη προ ημερών, να συλληφθεί ο τέως αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ, και να προφυλακισθεί μετά από πολύωρη προανάκριση με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά της Τουρκικής Δημοκρατίας (ειδικότερα η κατηγορία που είχε τον τίτλο συνωμοσία αναφερόταν στη συκοφαντική εκστρατεία κατά του πρωθυπουργού Ερντογάν!), ήρθε ως συνέχεια δεκάδων ή εκατοντάδων συλλήψεων ανωτάτων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, με τη γενική και ομιχλώδη κατηγορία της υπονόμευσης του κράτους και των θεσμών του.

Οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στην Τουρκία είναι προδήλως ιστορικές, και επαναστατικές, γιατί ακριβώς ανατρέπουν ένα για δεκαετίες εδραιωμένο μοντέλο διακυβέρνησης που αποτελούσε και το ιδεολογικο-πολιτικό θεμέλιο του τουρκικού κράτους, ανατρέπονται δομές, καταργείται ένα παραδοσιακά εδραιωμένο σύστημα εξουσίας, και βρίσκεται σε διαδικασία δόμησης, μια καινούρια, διαφορετική, σχεδόν αντιθετική δομή εξουσίας, τουτέστιν από τον κοσμικό κεμαλισμό, στο ποπουλίστικο, «ήπιο» Ισλάμ.

Περισσότερα: "Η Τουρκία στο μεταίχμιο εξελίξεων" του Χρ. Γιαλλουρίδη

Οσες φορές η διάθεση με βρίσκει υπολανθάνοντα ψυχικώς κι ελαφρώς υποκρυπτώμενον (μήπως και κοιμώμενον) σωματικώς στο στασίδι του εσπερινού, στον καθεδρικό της πόλεως, δίπλα από τον πάσχοντα από διαρκή, σωματική και ψυχική ακουρασία (κι ακορεστία) περί των θεοτικών, εκκλησιαστικών κι αγιονορείτικων ζητημάτων κ. Ν. Κ., κάθομαι κάπως αδόκιμα, σταυροποδητί δηλαδή, προκαλώντας την ήπια ενόχληση και χλεύη των ελάχιστων μετόχων της επιλύχνιας τελετής συνήθως έναντι ζεύγους αγίων ζωγραφισμένων εφ’ υγροίς. Είναι οι άγιοι Αντώνιοι, ήγουν ο Μεγάλος, Καθηγητής της ερήμου (ο όρος καθηγητής χρησιμοποιείται και στην ποδοσφαιρική τρέχουσα και την χαρτοπαικτική συντρέχουσα για τους βιρτουόζους του είδους) κατά τον Συναξαριστή (318 μ.Χ.) και ο Νέος, προστάτης Βεροίας και περιχώρων (15ος-16ος αι). Εχουν μία συντριπτική ομοιότητα λες κι έχουμε να κάνουμε με εξ αίματος συγγενείς. Ο λαϊκότροπος καλλιτέχνης της μεταβυζαντινής τεχνικής του κατάγραφου ναού, ο οποίος λάμπει από φως εικαστικό και μυσταγωγικό (κυρίως όταν απουσιάζουν οι θρησκευτικοί άνακτες) μπορεί και να υπέθεσε ότι επρόκειτο περί μακρινών συγγενών μεταξύ τους, αν και τους χωρίζουν οι αιώνες του άυλου καιρού και οι απέραντες γεωγραφικές εκτάσεις· ή έτσι θα του βόλεψε καθώς η απεικόνιση είναι αποτέλεσμα θεωρητικής περιγραφής των αγίων παρά μίμηση ή αντιγραφή αόριστων ή ανύπαρκτων προτύπων. Εννοείται πως δεν ακολουθεί και τόσο πιστά τις οδηγίες του κανόνα της ορθόδοξης αγιογραφίας, όπως διατυπώνονται στου Φωτίου Κόντογλου την δίτομη «Εκφραση», ένθα ο μ. Αντνς αποτυπώνεται ως «Γέρων, κοντοδιχαλογένης, έχων άτριχο το σαγόνι κρατεί ειλητάριον οπού γράφει: «Είδον εγώ τας παγίδας του διαβόλου ηπλωμένας εν τη γη. Και είπον: τις άρα φεύξεται ταύτας; Και ήκουσα φωνής λεγούσης: Η ταπεινοφροσύνη». Στην ερειπωμένη μονή του αγίου παρά την Σιάπκα Σερβίων-Κοζάνης, όπου φιλοξενούσαν τους επιχώριους δαιμονισμένους προς ίασιν της ψυχής των-ακόμα υπάρχουν οι κρίκοι και οι αλυσίδες- στο ειλητάρι του γράφει: «Μην απατάσθε εις αχορτασίαν κοιλίας» προτροπή η οποία ήδη κατέχει το ρεκόρ των παραβιάσεων. Ο δε Αντώνιος ο Νέος, ο εν Βέροια εικονογραφείται ως «γέρων κοντογένης».

Περισσότερα: "Αντώνιοι σε μείζονα κι ελάσσονα" του Β.Π. Καραγιάννη